Helemaal bovenaan het lijstje van dingen die de gemiddelde regisseur mateloos irriteren prijkt het gehate principe van de spoiler. Wie wil er immers nog zijn zuurverdiende centen uit de platte portemonnee pulken om een film te zien waar je de afloop al van kent? Enter Todd Rohal, de man die zonder de minste schroom zijn laatste worp eenvoudigweg de titel “Fuck My Son” meegaf. Van zodra de verwelkte Vermina (een nogal wereldberoemde tv-acteur in drag) op komt draven, weet je dat diepzinnige analyses en vernuftige interpretaties hier niet aan de orde zijn. Er gaat simpelweg een afgrond van slechte smaak en verdorvenheid voor je open. Raak je bij het lezen van deze woorden nog niet helemaal in de mood? Misschien helpt dan volgende commentaar van een begenadigd criticus: “Deze film komt het best tot zijn recht wanneer je high bent, of een paar pinten hebt binnen gekapt”. Einde betoog. Gaat dat gewoon zien!