Het is een allesbehalve gezellige wereld waar Nemanja Ceranic in zijn epische SWORD OF VENGEANCE ons in doet belanden. De vernietigende nucleaire ramp ligt dan wel al een tijdje achter ons, ze heeft de tafelmanieren en meer algemene omgangsvormen van de overlevenden alvast geen deugd gedaan. De verschillende clans die elkaar het licht in de ogen niet gunnen hebben gelukkig wél bijzonder pittoreske namen. Of wat dacht je van de Ondergedompelden, de Bloedhoofden, of de Gifmengers? Met zulke geuzennamen kan je ten strijde trekken. En gevochten wordt er dan ook bij de vleet in dit epos vol haat, verraad, list, terreur en een heel klein beetje seks. De meeslepende plot hangt dan weer aaneen van stof, metaal, en pure woede. Een Servische film, quoi… En wie geweld maar niks vindt, kan nog steeds genieten van een stevige portie gusle, de traditionele eensnarige knieviool waarvan de zoete klanken menige scène opfleuren!