Orfeo, een eenzame en melancholische pianist, sleept zijn dromen mee door het duistere Milaan, waar hij verhalen uit verre oorden verzint om aan zijn heimwee te ontsnappen. Maar op een avond, terwijl hij in zijn favoriete bar speelt, kruisen zijn blik en die van Eura elkaar. Het is een instinctief en absoluut gevoel… Ze wordt zijn obsessie. Een paar dagen later ziet hij haar weer, terwijl ze een klein deurtje in de Via Saterna binnenstapt. Orfeo besluit haar te volgen. Hij steekt over naar de andere kant, naar een wereld die even vreemd als gevaarlijk is… Deze barokke en dromerige liefdeskreet beleefde zijn première op het filmfestival van Venetië. De beelden zijn van een koortsachtige en hallucinerende poëzie, die tegelijkertijd doet denken aan Dario Argento, Federico Fellini, Chris Marker of – dichter bij ons – Bruno Cattet en Hèlene Forzani. Kortom, bereid je voor op een zintuiglijke reis, gefilmd in 16 mm, waarin het verstand volledig wordt overschaduwd door een wervelwind van bedwelmende emoties.